its alive, but NOT as we “know” it …

http://nl.wikipedia.org/wiki/Extremofiel

“Extremofielen”

Een extremofiel is een levend organisme dat in extreme omstandigheden leeft. Letterlijk betekent het extremo (uiterst) fiel (beminnend).

Sommige extremofielen hebben eigenschappen die niet bij andere levende wezens voorkomen: of ze hebben geen zuurstof nodig, of kennen geen fotosynthese, of gebruiken waterstof als voedsel en maken methaan (aardgas). Er zijn ook extremofielen die een combinatie hebben van deze eigenschappen. Extremofielen die geen zuurstof nodig hebben, gebruiken in plaats daarvan vaak zwavel.

ENG:

http://en.wikipedia.org/wiki/Category:Extremophiles

http://en.wikipedia.org/wiki/Extremophile

1)
De meeste verbindingen zijn enkelvoudig, dus minder stabiel

2)
Silicium – waterstof verbindingen reageren heftig met water. Dit betekent dus dat een dergelijke levensvorm een andere vloeistof nodig heeft voor verspreiding van voedingsstoffen. Dit beperkt het aantal mogelijkheden al drastisch omdat de vloeistof niet reactief mag zijn met de te verspreide voedingsstoffen.
Silicium – waterstof verbindingen zijn dan aanaloog aan de kool-waterstof verbindingen die o.a. tijdens het verteren van voedsel vrijkomen.

3)
Als we er van uit gaan dat deze levensvormen eveneens zuurstof nodig hebben, dan zal het eindproduct van het ademhalingssysteem de tegenhanger zijn van koolstof n.l: Silicium dioxide. Dat is echter in tegenstelling tot kool dioxide geen gas maar een vaste onoplosbare stof.
Chemisch gesproken is elke verbinding met zuurstof een vorm van verbranding. Er zijn ons geen elementen bekent die de zelfde eigenschappen vertonen. Ook hier is de keuze dus erg beperkt. Zuurstof is een van de weinige gassen (zo niet de enigste) die de eigenschap bezit “mee te kunnen reizen” op moleculen (zoals hemoglobine) zonder deze verder te veranderen. (Op die manier ademen wij)

4)
En tenslotte: het aantal koolstof verbindingen die men in het heelal heeft ontdekt zijn 10 maal groter dan die van Silicium.