Sterrenkijken op de maan met een reuzenspiegel

De wetenschapper Ermanno Borra en collega’s presenteren deze week in het wetenschappelijke tijdschrift Nature een ‘nieuwe’ uitvinding: een telescoop met een vloeibare spiegel op de maan. Op aarde bestaan ook al enkele vloeibare spiegels, in het bezit van grote observatoria, maar deze zullen niet vloeibaar blijven door de temperatuur op onze satelliet. Met een laagje zilver erop moet er een kijker met een vloeibare spiegel op de maan geplaatst worden, die hemellichamen kan bekijken die grote ruimtetelescopen nooit kunnen zien.

Borra heeft plannen om zo’n telescoop op de maan te plaatsen. Daar heb je namelijk geen storende factoren zoals de atmosfeer. Ten tweede kan er door de andere sterkte van de zwaartekracht op onze naaste buur een veel grote telescoop gebouwd worden. Borra had jaren geleden plannen voor een kijker van enkele meters, maar nu wil hij een telescoop met een spiegel van honderd meter op onze natuurlijke satelliet bouwen.

Door de vloeibare spiegel een beetje rond te laten draaien wordt de reflecterende vloeistof van de spiegel een beetje naar buiten geslingerd en uitgesmeerd over het oppervlak van de ronde, gebogen bak waar de spiegel in zit. Zo wordt er een perfecte, gladde spiegel gecreëerd. Op de spiegel zit een ionische vloeistof, een zout, van 30 nanometer, één die vloeibaar is bij temperaturen onder de 98 graden Celsius.

Er worden op dit moment vele experimenten met dit soort telescopen uitgevoerd, dus het wordt ongetwijfeld vervolgd. Het is toch geweldig als we nog verder terug in de tijd kunnen kijken, nietwaar? Deze vloeibare spiegel zal namelijk duizend keer meer lichtstralen opvangen als de meest geavanceerde ruimtetelescopen, zoals de James Webb Telescope en de Hubble Telescope.