Sterrenstelsels bekogelen zonnestelsel met meteoren

De meest aannemelijke gedachte is dat alle meteoren die we zien afkomstig zijn uit ons eigen zonnestelsel. Vaak maakten deze steentjes eerder deel uit van kometen of asteroïden en verbanden ze in de atmosfeer van de aarde voordat ze de grond kunnen raken, waardoor er een vallende ster aan de hemel verschijnt. Echter blijkt uit een recentelijk uitgevoerde observatie dat deze gedachte onjuist is, nu een team van astronomen een meteoor met een extragalactische herkomst heeft geregistreerd.

Op 28 juli 2006 ving Victor Afanasiev van de Russische Academie voor Wetenschap het spectrum op van een meteoor met de spectrometer van zijn 6-meter telescoop. Tijdens een latere analyse bleek dat het brokje steen niet zomaar een meteoor was, omdat het met een snelheid van bijna driehonderd kilometer per seconde de aardse dampkring raakte. Dat is vrij bijzonder te noemen, aangezien slechts één procent van alle geregistreerde meteoren een snelheid heeft die hoger ligt dan honderd kilometer per seconde. Er werd zelfs nog nooit een meteoor gezien die ongeveer dezelfde snelheid als deze had.

Afanasiev merkte ook op dat het spectrum van deze meteoor liet zien dat het bestond uit ijzer, magnesium, zuurstof, jodium en stikstof. Deze materialen worden gevormd in het inwendige van sterren. Bovendien toonde nadere analyse aan het spectrum aan dat het brokje steen tekens vertoonde van materialen die verwarmd zijn onder een temperatuur van maarliefst 20.000 graden Celsius, iets wat erop kan duiden dat dit soort meteoren afkomstig zijn van rotsachtige planeten zoals de aarde.

Een ander verschil tussen deze meteoor en andere meteoren was de grootte van dit steentje. De onderzoekers berekenden dat het deeltje een diameter had van verschillende tientallen millimeters, wat veel groter is dan de gemiddelde diameter van de stofdeeltjes in ons melkwegstelsel. Het team kon zijn grootte bepalen met de behulp van het aantal massa dat verloren ging bij het in aanraken komen met de dampkring en de variatie van de dichtheid van de atmosfeer van onze planeet.

Afanasiev en zijn collega’s hebben na juli 2006 nog een aantal extragalactische meteoren waargenomen. In een totale observatietijd van 34,5 uur in oktober en november van 2006 hebben de Russen zo’n 246 soortgelijke brokjes steen geregistreerd, waarvan er zo’n twaalf voor honderd procent zeker afkomstig zijn van een ander sterrenstelsel dan onze Melkweg.