Ringen Jupiter onstaan door werking zonlicht en schaduw

Jupiter heeft een reeks dunne en onopvallende ringen die wetenschappers lang bezig hebben gehouden. Een nieuwe studie laat zien hoe licht en schaduw samenwerken en lost alle mysteries die wetenschappers hebben beziggehouden in één keer op.

De ringen van Saturnus zijn beter zichtbaar omdat die uit ijs bestaan en helder zijn, en bevatten brokstukken zo groot als een huis. De ringen van Jupiter bestaat uit donkere stofdeeltjes. Deze deeltjes werden in 1979 al door de Voyager 1 ontdekt. Pas toen de Amerikaanse ruimtesonde Galileo in een baan om Jupiter was, van 1995 tot 2003, hebben wetenschappers ontrafeld dat de ringen bestaan uit deeltjes die ontstaan zijn door meteorietinslagen op Jupiter’s binnenmanen. Toch kwamen die theorieën niet overeen met de werkelijkheid: de ringen bevonden zich buiten de baan van maan Thebe.

De nieuwe studie wijst erop dat de ringen van Jupiter zijn ontstaan door zonlicht en schaduw. Ringdeeltjes buiten de baan van Thebe hebben verschillende statische ladingen. Deze ladingen ontstaan wanneer de deeltjes door de schaduw heen trekken. Deze systematische veranderingen van het stof gaat voorturend interacties met het magnetische veld van Jupiter. Kleine stofdeeltjes worden nu naar de buitenste ring geduwd, en zeer kleine deeltjes naar de planeet toegetrokken.