Nederlander ontwerpt miniatuur zwaartekrachtdetector

Geologische kenmerken verborgen op en onder het oppervlak van planeten kunnen veel simpeler gedetecteerd worden, dit dankzij het ontwerp van de nieuwe zwaartekrachtdetector. Het apparaat is echter niet volledig nieuw en werd ontworpen om de zwaartekrachtsverschillen tussen 2 onderlinge plaatsen met elkaar te vergelijken en zo grafisch weer te geven. Het idee op zich is zeer simpel, neem 2 massa’s, elk opgeknoopt aan een beweegbare veer, als 1 massa zich dichter bevindt bij een planeet zijn oppervlak zal de veer meer uitrekken. Door de 2 uitrekkingen van de veren met elkaar te vergelijken kan je de zwaartekrachtsverschillen op afzonderlijke plaatsen met elkaar vergelijken en daar dan ook verschillende conclusies uit trekken.

Dit systeem is momenteel al in gebruik bij ESA’s GOCE satelliet. GOCE is een acroniem voor Gravity Field and Steady-State Ocean Circulation Explorer, het is dan ook een aardobservatiesatelliet ontworpen door ESA met als doel het samenstellen van een driedimensionaal zwaartekrachtsveld van onze planeet. Een nadeel van dit systeem is dat de aangebrachte zwaartekrachtsdetector al snel 100 kilogram weegt. In ruimtevaartstermen, waar men maar al te graag gewicht bespaart en kiest voor nano-technologie om zo de kosten te kunnen drukken, is dit een sterk minpuntje. Door het gewicht van het apparaat is het dan ook nog steeds niet gebruikt om andere planeten te bestuderen.

Nu zal daar waarschijnlijk verandering in komen, Jaap Flokstra en zijn collega’s aan de Universiteit Twente in Enschede, Nederland,ontwierpen een zelfde apparaat dat slechts 1 kg weegt. In zijn ontwerp zijn de twee aangebrachte massa’s slechts een paar centimeter van elkaar verwijderd, in tegenstelling tot de originele versie waar dit 50 cm bedroeg. Door de zeer kleine afstand is een precieze en gevoelige werking een noodzaak, om dergelijke kleine verschillen waar te kunnen nemen worden de massa’s aan ultradelicate veren aangebracht en zouden de verschillen tot op 1 picometer opgemerkt worden.

Het team berekende alsook dat een dergelijk apparaat, geplaatst in een ruimtevaartuig in een baan rond een planeet, zo precies zou werken dat hij zelf gravitatieverschillen ten gevolge van geologische actie zou kunnen waarnemen. Zo kan het berekenen hoe diep bergen duiken in de ondergrondse mantel en kan het zelf hele onderaardse oceanen detecteren en grafisch weergeven. Hoe dan ook mogen we onze Nederlandse vriend dankbaar zijn voor zijn onderzoek en ontwerp van dit vernuftig apparaatje .

3 reacties

  • Fakkel

    13 augustus 2009

    Een mooie opsteker voor de Jaap Flokstra en zijn collega,s van de Univ. Twente !!

  • peter

    14 augustus 2009

    mekaar? planeet’s?
    Edit door moderator : Aangepast , excuses !

  • Albert Marinus

    14 augustus 2009

    Beste forum, allereerst dank jullie wel dat reacties plaatsen makkelijker is geworden. Ten tweede ben ik zo’n tien jaar dag in dag uit bezig geweest om inderdaad ‘dit” verhaal op ene A4tje te krijgen. Waarvan vele al zeggen dat het ook nog eens gelukt is, wil het binnenkort op een table’t’ zetten maar ben bang dat als ik het een beetje uit ga leggen het me dan niet meer lukt omdat er geld voor gevraagd is. Dat vind ik nu het moelijkste in het leven, Genetische Astronomische Psychologische Fysica (Genastropsychica) niet zo meer: excusen. Groetjes, Ab.

Een reactie plaatsen is niet meer mogelijk.