Eerste superaarde met atmosfeer ontdekt

Een team van astronomen heeft de tweede superaarde waarvan men de massa en de grootte heeft kunnen bepalen ontdekt. Hierdoor zijn er essentiële aanwijzingen over diens structuur verkregen. Het is tevens de eerst gevonden superaarde die omhult wordt door een dikke atmosfeer. Het object heeft een massa die ongeveer zes keer zo groot is als die van de aarde en diens inwendige bestaat waarschijnlijk grotendeels uit waterijs, terwijl de temperatuur op diens oppervlak schommelt rond de 200 graden Celsius. Met de vondst van de tot GJ1214b omgedoopte exoplaneet, welke om een relatief kleine ster draait op een afstand van slechts veertig lichtjaar van onze planeet, heeft men opnieuw een grote stap kunnen zetten in de jacht op bewoonbare werelden.

eso0950

GJ1214b is na CoRoT-7b de tweede superaarde die zich ‘verraadde’ op het moment dat de planeet zich precies tussen diens moederster en de aarde bevond en daardoor over het oppervlak van diens metgezelster leek te trekken. Daarbij werd een klein deel van het licht van diens moederster geblokkeerd. De radius van de wereld is circa 2,7 keer zo groot als die van onze planeet en daarmee valt het in grootte tussen de aarde en de ijsgiganten in ons zonnestelsel, Uranus en Neptunus. De grootte van de pas ontdekte exoplaneet suggereert dat GJ1214b voor driekwart uit waterijs bestaat en verder samengesteld is uit silicium en ijzer. CoRoT-7b bleek een kleinere radius te hebben en bezit mogelijk een rotsachtige kern en een oppervlak dat bedekt is met lava.

Het object omcirkelt diens moederster één maal in een tijdbestek van 38 uur en is er slechts twee miljoen kilometer van verwijderd. De planeet bevindt zich daarmee zeventig keer zo dicht bij diens metgezel als de aarde bij de zon en de temperatuur op diens oppervlak is door die kleine afstand dan ook vermoedelijk 200 graden Celsius. Uit een vergelijking van de gemeten radius van GJ1214b met theoretische modellen is bovendien gebleken dat de planeet omgeven wordt door iets dat het licht van de ster gedeeltelijk blokkeert – een atmosfeer, zo blijkt, welke naar schatting 200 kilometer dik is. Aangezien de wereld zich te dicht bij diens moederster bevindt en dus te warm is om voor lange tijd een dampkring te bezitten, verschaft de ontdekking van het object onderzoekers de kans om voor de eerste keer een atmosfeer te bestuderen die relatief kortgeleden is gevormd.

3 reacties

  • Wok

    17 december 2009

    diens inwendige bestaat waarschijnlijk grotendeels uit waterijs, terwijl de temperatuur op diens oppervlak schommelt rond de 200 graden Celsius… hmmm?

  • bladerunner

    17 december 2009

    Volgens een andere bron:

    http://www.space.com/scienceastronomy/091216-super-earth-water-atmosphere.html

    verkeerd het water (als dat er is) op deze planeet vermoedelijk in een stadium dat ‘supervloeistof’ wordt genoemd.
    Elke stof kent een z.g.n. kritieke fase (druk en temperatuur condities) waarin b.v.b. een gas in een vloeistof veranderd maar in feite nog steeds een gas is. Water veranderd in damp bij 100 °C als de druk 1 atmosfeer is. Maar bij 373,9 °C en een druk van 217,7 atm. veranderd het een ‘supervloeistof’ en bij een hogere druk wordt het (weer) vast. En bij gebrek aan beter noemen we het dan nog steeds “ijs” ook al is het gloeiend heet.

Een reactie plaatsen is niet meer mogelijk.