Doorzoek oktober 2010

Sterrenstelsels kunnen niet op één manier, maar twee manieren groeien

Tot voor kort werd verondersteld dat botsingen tussen sterrenstelsels de enige manier waren waarop deze konden groeien. Maar nieuw bewijs dat is verzameld door een team van onderzoekers doet de suggestie wekken dat ook iets anders de meeste de stelsels kan hebben beïnvloed, en wel op een iets minder verstorende manier. Het beantwoordt mogelijk de vraag waarom de massa van de meeste stelsels binnen enkele miljarden jaren na de oerknal sterk toenam.

Ruimtetelescoop Hubble ziet resultaat van botsing asteroïden

Een internationaal team van onderzoekers heeft gezien wat er gebeurt wanneer asteroïden met elkaar in botsing komen. Gedurende vijf maanden bestudeerde men de nasleep van de botsing van twee objecten in de asteroïdengordel met de ruimtetelescoop Hubble en wist zo de vreemde, komeetachtige staart van puin die het tot gevolg had te bestuderen. Het onderzoek vertelt ons iets over wat dergelijke ontmoetingen bijdragen aan de verspreiden van stof door het zonnestelsel.

Groene komeet 103P/Hartley 2 nadert de aarde

De kleine periodieke komeet 103P/Hartley 2 nadert onze planeet gestaag. Het object scheert op 20 oktober aanstaande op een afstand van ongeveer 0,12 AE langs de aarde en kan tegen die tijd mogelijk met het blote oog zichtbaar zijn aan de hemel vanuit een donker gebied. Hartley 2 bevindt zich op dit moment in het sterrenbeeld Perseus en is met een verrekijker een gemakkelijke prooi. De komeet passeerde vanaf het aardoppervlak gezien afgelopen nacht het bekende Dubbelcluster.

Groot spektakel verwacht tijdens meteorenregen in 2011

Vandaag passeert de aarde de overblijfselen van een oeroude komeet, al zal er naar verwachting niet veel te zien zijn van de meteorenregen die het tot gevolg heeft. De bron van deze jaarlijkse meteorenzwerm, de Draconiden, is stof en puin dat ooit voor een deel de komeet Giacobini-Zinner vormde. In tegenstelling tot meteorenregens als de Perseïden en de Leoniden staan de Draconiden niet bekend om hun spectaculaire verschijning. Dat zou volgend jaar echter anders uit kunnen pakken.

Paintball-gevecht gaande tussen manen planeet Saturnus

Onderzoekers hebben door gebruik te maken van gegevens die verzameld zijn door de ruimtesonde Cassini ontdekt dat Saturnus’ binnenste manen bedekt zijn met kleurvolle banden en vlekken. De rood- en blauwachtige tinten op de ijzige oppervlaktes van vijf manen lijken het gevolg te zijn van grote en kleine onderlinge bombardementen. Hiermee heeft men mogelijk een verklaring gevonden voor het raadselachtige ‘Pac-Man’-patroon dat eerder werd gevonden op maan Mimas.

Dampkring maan Titan bevat wellicht ingrediënten voor leven

De atmosfeer van Saturnus’ grootste maan Titan bevat mogelijk complexe organische moleculen die de bouwstenen vormen van leven zoals wij dat kennen, zo suggereert een nieuwe studie. In een laboratorium simuleerden onderzoekers mogelijke chemische reacties die zich hoog in de dampkring van de maan voltrekken. Daaruit bleek dat talloze complexe moleculen, waaronder aminozuren en nucleotidebasen, zonder al teveel moeite gecreëerd zouden kunnen worden.

Titaanse tsunami zorgt voor gaten in Saturnus’ C-ring

In het ringenstelsel van planeet Saturnus zijn verschillende gaten te vinden, waarvan het grootste deel ontstaan is dankzij kleine manen die ‘schapendrijvend’ het puin in beweging zetten. Maar één gat is mogelijk gevormd door gravitationele verstoringen van Saturnus’ grootste maan Titan, die tsunami-achtige golven van tot drie kilometer hoog de C-ring in stuurt, waardoor het als een kromgetrokken, ongelijke grammofoonplaat op een draaitafel begint te spinnen.

Maan Enceladus bezit mogelijk oceaan van bubbelend zeewater

Bubbelend zeewater onder een korst van ijs zou een verklaring voor een raadsel rond de bekende geisers van Saturnus’ maan Enceladus kunnen vormen.. Een nieuw model dat opgesteld is aan de hand van gegevens die verzameld zijn door de ruimtesonde Cassini wekt de suggestie dat het water, gas, stof en de warmte in de fonteinen die uitgestoten worden door de maan afkomstig zijn van zeewater dat van de oceaan tot het oppervlak van het ijs en terug circuleert.

Wat is de grootste ster in het universum?

Het universum is groot. Héél groot. Het is dan ook onmogelijk om een antwoord te geven op de vraag wat de grootste ster is die tot op de dag van vandaag het levenslicht heeft gezien. Dus laten we de vraag verfijnen: wat is de grootste ster waar men tot op heden op is gestuit?

Meest aardachtige wereld tot op heden ontdekt

Een team van onderzoekers heeft een planeet die ongeveer even groot en drie keer zo massief is als de aarde ontdekt bij een nabijgelegen ster op een afstand waar het zich in het midden van de bewoonbare zone bevindt, waar vloeibaar water zou kunnen voorkomen op diens oppervlak. Indien de vondst bevestigd wordt, zou het de meest aardachtige planeet waar men tot nu op gestuit is en het eerste sterke bewijs zijn voor een mogelijk bewoonbare wereld.