Auteurspagina: Jonathan Dhaese

Verste supernova-explosies ooit ontdekt

Kosmologen van de Universiteit van Californië zijn er in geslaagd twee supernovae te ontdekken die verder van ons verwijderd zijn dan alle eerder ontdekte supernovae. De gigantische explosies vonden plaats op de ongelooflijke afstand van elf miljard lichtjaar van ons vandaan, wat betekent dat het vorige record met gemak is verbroken. Om dingen die zich zo ver van ons bevinden waar te nemen, heeft men een nieuwe techniek moeten ontwikkelen.

Niet alleen mensen kunnen dikker worden…

Niet alleen mensen kunnen dikker worden om daarna af te slanken. Dat is de conclusie van enkele wetenschappers aan de Princeton Universiteit. Sommige planeten kunnen ook door een vettere stage gaan waarbij ze rond hun evenaar tijdelijk aanzwellen. Dit zou een mogelijke verklaring kunnen geven waarom sommige gasreuzen onverwacht groot zijn. In ons zonnestelsel gaat het voornamelijk over Jupiter en Saturnus maar ook de grootte van een groot aantal exoplaneten kan niet verklaard worden volgens de standaardtheorie. De zogenaamde “warme Jupiters” kunnen tot wel 30% groter zijn dan de standaardtheorie toelaat. Tot nu toe namen astronomen aan dat warme Jupiters enkel konden kleiner worden omdat deze planeten enkel kouder worden en koud gas een kleiner volume inneemt dan warm gas.

Big Crunch-theorie alweer stuk aanvaardbaarder

Er kan een enorme deuk in de theorie over de evolutie van het heelal tot nu gekomen zijn. Men heeft ontdekt dat donkere energie -de drijfveer voor de expansie van het heelal zoals tot nu toe wordt aangenomen- niet constant is, maar afneemt. In de algemeen aanvaardbare theorie ging men er nochtans van uit dat deze wél constant was. Tot dit besluit zijn enkele astronomen gekomen nadat de gegevens over een hondertal supernovae werden onderzocht.

Het model waarbij men ervan uitgaat dat donkere energie bestaat -want het bestaan is nog niet bewezen-, komt het best overeen met de gevonden resultaten wanneer men ervan uitgaat dat de laatste twee miljard jaar de hoeveelheid donkere energie erop achteruit gaat. Deze ontdekking kan leiden tot enkele nieuwe inzichten: ofwel zijn de resultaten fout, wat onwaarschijnlijk is, ofwel stevent het universum af op een big crunch, ofwel wordt de expansie van het heelal niet veroorzaakt door donkere energie maar nog geavanceerdere fysica.

Astrofysici gaan nu rond de tafel zitten om te kijken op welke punten het huidige model moet aangepast worden. Het is zelfs mogelijk dat men een nieuw model zal beginnen hanteren waarbij de aanwezigheid van donkere energie volledig van tafel wordt geveegd.

Is de genetische code van aliens hetzelfde als die van ons?

We hebben buitenaards leven nog niet ontdekt, maar kunnen iets dichter gekomen zijn tot de ontrafeling van hun genen, als we er tenminste van kunnen uitgaan dat hun levensvorm gebaseerd is op genen. Wetenschappers hebben alle genetische codes van elk organisme op aarde onderzocht en zijn tot de constatatie gekomen dat er 20 dezelfde aminozuren in élk organisme aanwezig zijn. Dit kan erop wijzen dat buitenaards leven minstens deze zelfde aminozuren moet bevatten.

Biochemici zijn erin geslaagd om in een levenloze omgeving 10 van deze aminozuren samen te brengen met behulp van een omgeving die vergelijkbaar was met de aarde voor deze leven bevatte. Deze aminozuren zijn vrij gemakkelijk te vinden: ze bevonden zich onder andere in de kern van meteoriten die gevormd werden voordat de Aarde bestond. De energie die nodig was om de aminozuren te binden werd gehaald uit lichtenergie, ionisatieradiatie uit de ruimte en energie die vrijkomt vanuit de binnenkant van de aarde zoals energie die ontsnapt bij vulkanen. Met elk experiment dat uitgevoerd werd, bekwam men exact dezelfde 10 aminozurenbinding.

De wetenschappers nemen op dit moment aan dat de aanwezigheid van deze aminozuren een conditio sine qua non zijn bij buitenaards leven. De overige 10 aminozuren zijn erbij gebracht tijdens de evolutie van het leven. Vermoedelijk zijn ze er een voor een bijgekomen terwijl het leven geleidelijk aan ingewikkelder werd. De biochemici die zich hebben beziggehouden met deze experimenten hebben ten slotte enkele -voorlopig voorbarige- besluiten getrokken. Zo zouden de universele wetten van de moleculaire biologie, net zoals de fysische wetten, geldig zijn in het volledige heelal. Ze stellen ook dat de genetische code gelijkaardig zal evolueren op andere planeten.

Deze besluiten zijn zeer voorbarig want men is nog niet eens zeker dat buitenaards leven op DNA gebaseerd zal zijn en, indien dit wel het geval is, bestaat de kans dat op die planeet er een volledig andere aanwezigheid is van chemische stoffen, waardoor het onmogelijk is te komen tot gelijke genen.