Auteurspagina: Lorenzo

India’s eerste maansonde buiten gebruik

India’s eerste maansonde heeft door een nog onbekende oorzaak het contact met de aarde verloren. Het gaat hierbij om de Chandrayaan-1 satelliet die ontworpen werd om de maan gedurende een periode van twee jaar in kaart te brengen. De satelliet zelf begon diens missie op 22 oktober 2008 en verloor vorige zaterdag alle contact met de aarde, na een periode van ongeveer tien maanden. Het team zelf weet te vertellen dat ze alle hoop voor de tachtig miljoen dollar kostende ruimtesonde hebben opgegeven.

Waarom de wereld in 2012 niet vergaat (deel 3)

Volgens velen zullen we eind 2012 voor een kosmisch vuurwerk staan. De zon nadert dan het hoogtepunt van haar elfjarige cyclus, het zogeheten zonnemaximum. We kunnen over enkele jaren dan ook weer een pak zonneactiviteit verwachten. Volgens de verwachtingen zou er misschien zelf meer energie vrij kunnen komen dan bij het vorige zonnemaximum van 2002-2003 het geval was. Het is dus wel degelijk mogelijk dat er records zullen vallen, maar moeten we ons daar ook echt ongerust over maken? Vele aanhangers van de theorie die inhoudt dat onze planeet over niet al te lange tijd zal vergaan zeggen van wel.

Versmelting van twee cellen maakte evolutie mogelijk

Uit een door NASA gefinancierd onderzoek blijkt dat wij allen hier niet zouden rondlopen mochten twee ééncellige organismen, genaamd prokaryoten, twee en een half miljard jaar geleden niet samengesmeld zijn. Dit kwam tot ontdekking bij een vergelijking van eiwitten aanwezig in meer dan 3000 verschillende prokaryoten. Een prokaryote cel is een cel zonder celkern, wat inhoudt dat het DNA zich niet in een door een membraan afgescheiden compartiment (de celkern) bevindt binnen de cel, maar los door de cel zweeft. Tijdens het genoemd onderzoek kwam moleculair bioloog James A. Lake van de universiteit van California tot het besluit dat er een versmelting was tussen twee grote klassen van prokaryote cellen ongeveer 2,5 miljard jaar geleden. Dit verrassend besluit geeft een nieuwe wending aan het evolutietraject van het Aards leven.

Opblaasbaar hitteschild voor de eerste maal getest

Vorige maandag testte men voor de eerste maal een nieuw type hitteschild uit. Een hitteschild wordt gebruikt om ruimtevaartuigen, tijdens hun snelle afdaling op een planeet, te beschermen tegen de hoog oplopende wrijvingstemperaturen . Het is echter voor de allereerste maal dat men gebruik maakt van een dergelijk licht en flexibel hitteschild. Normaal gezien gebruiken ruimtevaartuigen vaste hitteschilden, deze worden na de landing dan afgeworpen en zullen gedeeltelijk systematisch oplossen door de wrijvingshitte, dit is echter veel risicovoller en vereist correcte en moeilijke berekeningen. Niet alleen is een vast systeem nadelig door de complexiteit hiervan, maar ook door het gewicht. Het gewicht van een ruimtevaarttuig beïnvloedt namelijk de lanceerkosten, met een beperkt budget als dat van NASA is het dan ook aangewezen extra gewicht te vermijden.

Waarom de wereld in 2012 niet vergaat (deel 2)

Iedereen kent de verhalen wel, elke 3600 jaar dringt de planeet Nibiru ons zonnestelsel binnen, een baan volgend tussen Jupiter en Mars door, alvorens deze weer het zonnestelsel verlaat. Volgens vele ‘believers ‘ is deze passage de oorzaak van talloze aardbevingen, vloedgolven, vulkanische uitbarstingen, stormen, meteorietinslagen, voedseltekorten en ziekten. Naar verluidt voorspelden de Sumeriërs een terugkomst van de planeet Nibiru in het jaar 2012, en zou dit een radicale verandering meebrengen voor het leven op aarde. Dit zou allemaal gebeuren binnen een tijdsspanne van 5 jaar,beginnende in 2008.

Bouwsteen leven ontdekt in komeet

Bij een stof-onderzoek van NASA werd voor de eerste maal aminozuur aangetroffen. Zoals velen waarschijnlijk wel zullen weten zijn eiwitten of proteïnen van zeer groot belang voor organismen, ze vormen dan ook een zeer grote klasse binnen de biologische moleculen. Deze bestaan uit ketens van aminozuren die verbonden zijn door peptidebindingen, de binding ontstaat tussen de carboxylgroep (-COOH) van één aminozuur en de aminogroep (-NH2) van een volgend aminozuur.

Wetenschappers ontdekken storm in tropen van Titan

Saturnus’s maan Titan, met diens aardachtige wolken, meren en rivieren van vloeibaar methaan en daar bovenop een oranje atmosfeer is op zich een zeer neutrale planeet. Men kan er jarenlang naar kijken zonder ook maar iets op te merken. Dat is dan ook zeer slechts nieuws voor de mensen die Titan’s meteorologische cyclus proberen te begrijpen. Niet alleen omdat er zelden dingen gebeuren, maar ook omdat de interesse om Titan in het oog te houden gewoonweg verdwijnt. Echter is het niet zo omdat iets zelden gebeurt, dat het ook niet gebeurt, maar al te vaak is het zo dat astronomen veel te laat zijn om het vast te leggen.

Zowel zon als aarde niet zo optimaal voor ontstaan van leven

Men neemt al een lange tijd aan dat zowel onze moederplaneet Aarde als onze ster zeer geschikt waren voor het ontstaan van het leven en zeer geschikt zijn voor het voortbestaan van het leven. Maar door langdurig onderzoek over het verleden van onze ster en planeet komen we langzaamaan tot de conclusie dat deze eigenlijk niet zo optimaal waren als eerder aangenomen werd, integendeel zelf. Men kwam tot deze conclusie na een onderzoek van de magnetische uitstraling van onze ster, hieruit blijkt namelijk dat de activiteit van onze ster in feite zeer schadelijk is voor het ontstaan en de ontwikkeling van nieuwe levensvormen.

Nederlander ontwerpt miniatuur zwaartekrachtdetector

Geologische kenmerken verborgen op en onder het oppervlak van planeten kunnen veel simpeler gedetecteerd worden, dit dankzij het ontwerp van de nieuwe zwaartekrachtdetector. Het apparaat is echter niet volledig nieuw en werd ontworpen om de zwaartekrachtsverschillen tussen 2 onderlinge plaatsen met elkaar te vergelijken en zo grafisch weer te geven.

Marsrover Spirit misschien eindelijk weer vrij

Begin mei raakte de marsrover Spirit vast te zitten in het Martiaans zand. Sinds dan hebben NASA-ingenieurs continu nieuwe mogelijkheden uitgedacht om deze te bevrijden uit diens nare positie. Dat is wel veel makkelijker gezegd dan gedaan, de vier wielen van de rover zijn immers halfweg in het meelachtig zand gezonken. Om de situatie van de rover niet erger te maken en te vermijden dat hij nog dieper zou zakken staat de rover nu al enkele weken onbeweeglijk op onze buurplaneet. Echter heeft NASA zoals eerder gezegd niet stilgezeten, ingenieurs hebben een volledige replica rover in een nagebouwd zandbak geplaatst om zo verschillende strategieën te testen.

Tankstations in de ruimte moeten rol gaan spelen bij terugkeer naar de maan

Eerder deze week kwam het voorstel om gebruik te maken van ruimtebrandstoftanks bij missies naar planetoïden en buurplaneten al naar buiten, maar nu toont men ook interesse in het toepassen van een dergelijk systeem voor verschillende maanmissies. Een voordeel van een dergelijk systeem is dat men gebruik kan maken van kleinere en tevens goedkopere raketten. Bij de huidige raketten moet er telkens een pak brandstof meegenomen worden, wat met dit systeem veranderd zou kunnen worden.

Bemande reizen naar asteroïden en buurplaneet Venus liggen in het verschiet

Een commissie aangesteld om de doelstellingen van de ruimtevaartorganisatie NASA te herzien heeft een regeling geschetst om astronauten op progressief langere ruimtemissies te sturen. Hierbij horen onder andere bezoeken aan asteroïden en verschillende flyby’s langs Venus,  om zo uiteindelijk een grote kennis vergaard te hebben voor toekomstige Marsreizen. Aangezien Venus de planeet is die het dichtst bij de aarde kan komen, veel dichter dan Mars in ieder geval, is een logische eerste stap dan ook een reis naar onze zusterplaneet.

Hoe men zware bevestigingsmiddelen voor ruimteschepen wil vermijden

Door raketten aangedreven ruimteschepen maken normaal gezien gebruik van sterke zware uit metaal bestaande bevestigingsmiddelen om de brandstoftanks binnen de romp te plaatsen. Echter is het zo dat elke verhoging aan gewicht extra kosten teweegbrengt en het vermijden van dergelijke zware metalen zou dan op lange termijn zeker en vast voordelig kunnen zijn. Het is dan ook om die reden dat men onderzoek gedaan heeft naar nieuwe methoden die lichter en dus goedkoper en gebruiksvriendelijker zijn, maar nog steeds even betrouwbaar en veilig als voorheen.

Hubble bekijkt Jupiters nieuwste litteken

Nadat eerder deze week de eerste bevestigingen van de inslag op planeet Jupiter gegeven werden, werd ook onze geliefde ruimtetelescoop te nieuwsgierig en legde hij de nieuwste kneuzing van de gasplaneet vast. Het is eigenlijk zo dat de volledige instelling van diens Wide Field Camera 3 nog niet voltooid is en dit proces werd dan ook eventjes onderbroken om toch maar dit unieke beeld vast te leggen. Het is de meest gedetailleerde foto van Jupiters ‘blauwe plek’ die tot nu toe is gemaakt. “Een bijzondere opname die het onderbreken waard was,” aldus de ruimtevaartorganisatie NASA.

Wolken spelen een duidelijke rol in klimaatverandering

De vraag of wolken al dan niet een grote rol spelen in de klimaatverandering, was een vraag die men al decennia lang onbeantwoord moest laten. Door onenigheid van verschillende wetenschappers was het nog zeer onduidelijk of er nu net minder of meer wolken zouden ontstaan door de klimaatverandering. Sommigen zullen zich misschien afvragen wat het nu uitmaakt of er al dan niet meer wolken in de lucht te bespeuren zijn, maar de invloed van deze wolken kan wel degelijk groot zijn, zo blijkt uit een nieuwe studie.

Hoe NASA’s terugkeer naar de maan er uit zou kunnen zien

Het Apollo-tijdperk kan bekeken worden als een financiële opdoffer en vele astronauten blijken grotere fans te zijn van een missie naar Mars, maar toch heeft men nooit de maan uit het oog verloren. Twintig jaar geleden, op de twintigste verjaardag van Apollo 11 maan landing, stelde toenmalig president George H. W. Bush voor om een nieuwe maanbasis te bouwen en deze te gebruiken als springplank voor expedities naar Mars. Het hele voorstel viel echter in het water bij het congres, die weigerde toestemming te geven voor de financiële kosten van het hele programma.

Indirect bewijs voor vloeibare oceaan in maan Enceladus gevonden

Gegevens verzameld tijdens de voorbijvlucht van het ruimtevaartuig Cassini in juli en oktober 2008 zijn uitgebracht in de nieuwste uitgave van het tijdschrift Nature. “Toen Cassini op 8 oktober van het afgelopen jaar door een rookpluim van Enceladus vloog, kon onze spectrometer verschillende vele chemische stoffen ‘ruiken’, in de damp en de ijzige deeltjes”, aldus onderzoeker Hunter Waite. “Eén van de vastgestelde chemische stoffen was ammoniak en dat vormt een indirecte aanwijzing voor het bestaan van een vloeibare oceaan in de maan.”

In 39 dagen naar Mars met nieuwe aandrijfmechanismen

Er is momenteel een groeiende oproep om astronauten naar Mars te sturen in plaats van naar de maan. Critici wijzen er echter op dat een reis naar Mars zeer afmattend is voor de astronauten als gevolg van de lange reistijd. Het is ook die lange reistijd die vele risico’s schept; des te langer men onbeschermd in de ruimte vertoefd, des te langer men bloot staat aan gevaarlijke straling. Vele critici zeggen dan ook dat we nog niet genoeg weten van deze potentieel gevaarlijke stralingen, zeker niet genoeg om dergelijke lange reizen door ons zonnestelsel voor te bereiden.

Marskrater Victoria had waarschijnlijk een waterig verleden

Eén van de twee NASA rovers heeft een meeslepende saga van milieuveranderingen ontdekt in een krater op Mars. Het gaat hier waarschijnlijk om een periode van enkele miljarden jaren. Het Marswagentje Opportunity mocht zichzelf de grootste, waarschijnlijk enige, inwoner van de Victoriakrater noemen gedurende een periode van twee jaar (september 2006 tot augustus 2008). Verkregen beelden en waarnemingen zouden er op wijzen dat de rover verschillende malen de effecten van water en wind zou hebben waargenomen. De gegevens tonen aan dat er miljarden jaren geleden waterstromen waren en deze gedurende lange tijd aanwezig waren. Waarschijnlijk verdween de ‘laatste druppel’ slechts enkele miljoenen jaren geleden.

‘Ruimtetelescopen klaar voor het ontdekken van ademend buitenaards leven’

Tekenen van leven vinden op planeten buiten ons zonnestelsel zou sneller kunnen gebeuren dan eerder werd aangenomen. Experimenten en berekeningen, die gepresenteerd werden tijdens een astronomische bijeenkomst vorige week, tonen aan hoe de nieuwe generatie van ruimtetelescopen in staat zal zijn tot het ontdekken van biosignaturen in het licht van planeten in hun baan om hun moederster. Biosignaturen zijn fysiche en/of chemische aanwijzingen dat de basisvoorwaarden voor leven vervult kunnen zijn op een bepaalde planeet. Eventuele aanwijzingen van leven op deze exoplaneten zullen moeten komen uit het kleine beetje licht dat weerkaatst op de atmosfeer van deze planeet.

Bestaat alles in het universum uit mini zwarte gaten?

In 1971 suggereerde fysicus Stephen Hawking dat er sprake zou kunnen zijn van het feit dat miljoenen zwarte gaten zich om ons heen bevinden, die gecreëerd werden door de Big Bang. Het geweld van de snelle expansie na het ontstaan van het heelal zou de allereerste materie zo samengeperst kunnen hebben dat deze minuscule zwarte gaten zich vormden. Twee onderzoekers in Californië gaan nog verder: zij beweren dat deze zwarte gaten de allerkleinste bouwstenen van materie zouden zijn en zij de structuur van het heelal vormen. Zwarte gaten zijn momenteel gekend als regio’s in de ruimte waar de zwaartekracht zo sterk is dat zelfs licht niet kan ontsnappen. Observationeel is er geen bewijs van dergelijke miniscule zwarte gaten, maar theoretisch zijn deze zeker en vast mogelijk.

Buitenaards leven is waarschijnlijk (nog) niet intelligent

De zoektocht naar intelligent leven en signalen van verre beschavingen is wellicht verloren moeite, aldus wetenschappers aan de Universiteit van Harvard. De overheersende mening van astronomen op een symposium over de toekomst van het menselijk leven in het heelal lijkt te zijn dat als er ander leven is, dit leven waarschijnlijk niet met het blote oog zichtbaar zou zijn laat staan in staat zou zijn om te spreken en te communiceren. Wetenschappers en geschiedkundigen zijn tot het besluit gekomen dat het intelligente leven op aarde, de mens, ontstaan is door vele en tevens onwaarschijnlijke toevalligheden en voorvallen. Radio-astronoom Gerrit Verschuur is van mening dat als er al ergens leven te vinden zal zijn, het zeer onwaarschijnlijk zou zijn dat deze in staat zou zijn te communiceren met elkaar of met andere beschavingen.

‘Astro-comb’ zal de zoektocht naar aardachtige planeten een handje helpen

Terwijl de zoektocht naar aardachtige planeten nog steeds aan de gang is, is ook lasertechnologie een doordachte en haalbare mogelijkheid. Volgens onderzoekers van het Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics kan de ‘astro-comb’ minieme lichtsterktevarriaties veroorzaakt door een planeet immens snel weer te geven. De astro-comb is een nieuw meetintrument in de observationele sterrenkunde, waarvan gedacht wordt dat he prestaties van bestaande spectografen met bijna honderd maal kan verbeteren. De eerste astro-comb zal eind 2009 geïnstalleerd worden op de Canarische eilanden.

Mogelijk zwerven er zwarte gaten door de Melkweg heen

Het klinkt als de plot van een sci-fi film: immens grote zwarte gaten zwerven met een hoge snelheid doorheen ons melkwegstelsel en slikken alles dat ook maar wat te dichtbij komt op. In feite wijzen de nieuwe berekeningen die zijn gedaan door Ryan O’Leary en Avi Loeb erop dat wellicht honderden massieve zwarte gaten, overblijfselen van het vroege heelal, rondzwerven in ons sterrenstelsel. Voordat er paniek ontstaat: de aarde is veilig, want het dichtstbijzijnde zwart gat bevindt zich op enkele duizenden lichtjaren afstand.

Planeten op kleine afstand van hun moederster worden uiteindelijk opgeslokt

De laatste twee decennia zijn er honderden planeten gevonden buiten ons zonnestelsel. Vele van die planeten bevinden zich op een kleine afstand van hun moederster, opmerkelijk is dat het telkens om jonge planeten gaat, oudere planeten bevinden zich telkens op een verdere afstand van de moederster. Nog opmerkelijker is dat bepaalde planeten in korte tijd naar hun ster gedaald zijn of zelf niet terug te vinden zijn.

Het bewijs dat gravitatiekrachten van de moederster planeten aan kunnen trekken is geleverd door computermodellen. Computermodellen kunnen aantonen waar planeten zich zouden moeten bevinden in een bepaald stersysteem, maar directe observaties tonen aan dat bij sommige systemen de sterren in hun omloopsbaan alsmaar dichter bij hun ster komen te staan.

Vaak is het zo dat planeten dichter bij hun moederster sneller ontdekt worden , door de grotere afname van de lichtinval. Maar net omdat ze zich zo dicht bij elkaar bevinden, zullen de planeet en de ster aan mekaar trekken als gevolg van de zwaartekracht. De getijden veroorzaakt door de planeet op de ster kunnen ervoor zorgen dat er een verstrooing van zwaartekracht is en deze op bepaalde plaatsen groter is dan elders. Deze vergrootte zwaartekracht kan de planeet uit zijn baan ‘trekken’ en deze zelf uiteindelijk opslokken.

Deze theorie, bedacht door sterrenkundigen aan de universiteit van Washington, biedt nu ook een verklaring waarom er zich geen planeten bevinden op minder dan 2,5 miljoen kilometer afstand van de ster. Ook biedt het een antwoord op de vraag ‘waarom enkel jonge planeten zich dicht bij hun ster bevinden’, het is gewoonweg zo dat de oudere al opgeslokt zijn door de ster.

Spirit rijdt weer, maar onderzoek blijft lopen

Spirit reed op donderdag 23 april voor het eerst sinds deze op 8 april tot stilstand gebracht werd door ingenieurs die de afgelopen 2 weken onderzochten vanwaar spirit zijn problemen vertoonde. Tijdens de rit heeft Spirit ongeveer 1,7 meter afgelegd en heeft nog ongeveer 150 meter te gaan op weg naar zijn volgende bestemming. Deze week hebben ingenieurs geoordeeld dat het veilig is om Spirit opnieuw op weg te sturen.

De afgelopen weken zijn er tot 3 maal toe problemen geweest met het flashgeheugen van Spirit. Spirit kon zijn dagactiviteit niet opslaan in het niet-vluchtig flashgeheugen. Dat is een soort van computer geheugen waarin informatie wordt bewaard, zelfs wanneer de stroom is uitgeschakel , zoals wanneer de rovers ‘dutjes’ doen om energie te besparen. Het team onderzoekt ook 2 andere soorten problemen die Spirit onlangs vertoonde, waarbij Spirit maar niet ‘wakker ‘ werd om een communicatie sessie op gang te zetten en het onverwacht opnieuw opstarten van de boardcomputer.

De ingenieurs vinden geen verband tussen deze voorvallen en voeren nog steeds onderzoek uit naar de oorzaak van deze problemen. Spirit heeft een stabiele stroom en genoeg warmte, hoewel het vermogen door de zonnepanelen aanzienlijk is verminderd door de met stof vervuilde zonnepanelen. “We hebben besloten niet te wachten tot het beëindigen van de onderzoeken voordat we Spirit verder laten rijden,” zei Laubach. “Gezien Spirit slechts een beperkte periode van overvloedig vermogen kent willen we deze benuttigen om vooruitgang te boeken naar zijn bestemmingen in het zuiden, er zijn meer risico’s verbonden aan het niet-rijden dan aan het wel rijden.”

De gekende problemen zullen hoogstwaarschijnlijk nog vaker voorkomen, maar juist door andere onderdelen van de elektronica van het robotwagentje weer in bedrijf te nemen, kan de oorzaak wellicht gemakkelijker worden getraceerd. Aan de andere kant van de planeet doet Spirit’s tweelingbroertje het veel beter , met een gemiddelde vooruitgang van 100 meter per dag komt deze alsmaar dichter bij de krater die meer dan 20 maal groter is dan de grootste die tot nog toe bezocht werd.

Primitief sterrenstof gevonden in aardse dampkring

Een internationaal team van wetenschappers heeft enkele van de meest primitieve stofdeeltjes afkomstig uit de interstellaire ruimte geanalyseerd. De monsters werden verzameld door NASA-vliegtuigen in april 2003 tijdens de passage van de komeet 26P/Grigg-Skjellerup. “We hebben een buitengewone rijkdom aan primitieve chemische vingerafdrukken,” zei Dr. Busemann. De interplanetaire stofdeeltjes, die slechts enkele duizenden van een millimeter in diameter klein zijn, werden geanalyseerd dankzij een internationale samenwerking van het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten en Duitsland.

Twee korrels lijken percentageniveaus van materiaal te bevatten van de nevel waaruit het zonnestelsel gevormd is. Eén stofdeeltje bevatte vier primitieve zonnesilicaatglaskorrels met een bijzondere chemische samenstelling die overeenkomt met de voorspellingen van de hoeveelheid silicaten en is waarschijnlijk gevormd door een koelwaterzuiveringsgas na een supernova-explosie. “Deze kleine korrels combineren de meest primitieve kenmerken, tot nu toe enkel en alleen gevonden in verschillende meteorieten. Net hierdoor valt het te speculeren of we echt monsters in onze handen hebben van een bekende bron, komeet Grigg-Skjellerup in dit geval,” zei Busemann.

De deeltjes zijn de bouwstenen van het zonnestelsel en zorgden voor de samenklontering van de planeten in ons stelsel. De deeltjes bieden dan ook een grote kennis over de vorming van de hemellichamen die we vandaag de dag kunnen aanschouwen. Toekomstige getimede collecties kunnen nog veel meer geheimen onthullen over het ontstaan en de geschiedenis van ons zonnestelsel.

Stofstormseizoen kan Marswagentjes opnieuw hinderen

Op 21 april zal Mars zich op het dichtstbijzijnde punt ten opzichte van de zon bevinden, in deze zijn 23 maand durende elliptische baan. Een maand later zal de zomer op het zuidelijk halfrond aanbreken. Dit atmosferisch opwarmingsproces zal waarschijnlijk de voorbode zijn van verschillende stofstormen die ernstig genoeg zijn om de activiteiten van de Marsrovers in te perken. Sinds de rovers hun energie afhankelijk zijn van de zon, kunnen stofstormen een immens energieverlies betekenen. Maar het stof kan ook op lange termijn schade aanbrengen,als dit stof de zonnepannelen vuil maakt of intern problemen veroorzaakt kan het slecht aflopen voor de rovers. Gelukkig zijn de rovers wel al erger gewend, in juli 2007 nam de energietoevoer met maar liefst 99 procent af , ten gevolge van verschillende stofstormen en vervuilde zonnepannelen. NASA houdt er hoe dan ook rekening mee dat ze zuinig met energie zullen moeten omspringen en bepaalde activiteiten zullen moeten schrappen.

Marswagentje Spirit vertoont opnieuw problemen

Het team werkzaam aan Spirit onderzoekt gegevens ontvangen in de afgelopen dagen om een diagnose te stellen waarom de rover blijkbaar de computer ten minste twee keer opnieuw opstartte afgelopen weekend. “Hoewel er nog geen verklaring is, weten we dat de batterijen zijn opgeladen, de zonneschilden uitgeklapt zijn, er voldoende energie ter beschikking is en de temperaturen zich binnen de aanvaardbare marges bevinden. We hebben tijd om alles zorgvuldig en grondig te onderzoeken,” zei John Callas, projectmanager voor Spirit en Opportunity. “De rover is in een stabiele status met de naam automode en onderhoudt zich volledig automatisch. Spirit blijft in deze stabiele modus voor onbepaalde tijd, indien nodig, terwijl we de oorzaak van het probleem verder onderzoeken.” Inmiddels is de onboard software bijgewerkt. Eind maart werd er ook software toegevoegd voor nieuwe missies. Het team onderzoekt of het onverwachte gedrag gerelateerd kan worden aan deze nieuwe software, echter kreeg Opportunity ook deze software en vertoont deze geen incidenten. “Wij zijn ons bewust van de realiteit: wij hebben een vergrijzende rover, en er kan sprake zijn van leeftijd gerelateerde effecten,” zei Callas. Spirit begon haar aanvankelijk drie maanden durende missie op Mars vijf jaar geleden en gaat al veel langer mee dan men verwachtte.

Sommige melkwegstelsels zijn mogelijk veel jonger dan aangenomen

Een team van de afdeling astronomie van de Universiteit van Indiana heeft enkele steekproeven gehouden betreffende massieve sterrenstelsels met eigenschappen die suggereren dat zij vrij kort geleden ontstaan zijn. Dit zou indruisen tegen de algemene overtuiging dat het leven van enorme, lichtgevende sterrenstelsels (zoals onze eigen Melkweg) en hun vorming vrij kort na de Big Bang begon, ongeveer 13 miljard jaar geleden. Verder onderzoek naar de aard van deze objecten zou nieuwe vensters kunnen openen binnen de studie en vroege evolutie van ons eigen melkwegstelsel. John Salzer, hoofdonderzoeker van deze studie, zei dat de 15 sterrenstelsels in de steekproef luminosities (een maat voor de totale lichtopbrengst) vertonen die aangeven dat ze massale systemen bevatten, net zoals de Melkweg en andere zogenaamde reuzensterrenstelsels Echter zijn deze bijzondere sterrenstelsels ongebruikelijk, omdat de chemische hoeveelheid die ze bevatten suggereert dat ze zeer weinig stellaire evolutie hebben ondergaan. Hun relatief lage hoeveelheid van “zware” elementen (elementen zwaarder dan helium) impliceren dat deze stelsels relatief jong zijn en niet zo heel lang geleden zouden ontstaan zijn. Volgens de chemische hoeveelheid van de sterrenstelsels, gecombineerd met een aantal eenvoudige veronderstellingen over hoe de stellaire evolutie en chemische verrijking evolueren, blijkt dat zij mogelijk slechts 3 of 4 miljard jaar oud zijn, en dus 9 tot 10 miljard jaar na de Big Bang gevormd werden. De meeste theorieën van soortgelijke stelsels voorspellen dat enorme, lichtgevende systemen zoals deze veel eerder zouden moeten ontstaan zijn. Als deze algemene interpretatie juist is, betekent dit dat er een enorme kennis opgedaan kan worden over de evolutie van ons eigen melkwegstelsel, door te kijken naar veel jongere soortgelijke stelsels.

Supernovae van het type Ia verklaard?

Een team van astronomen van de Yunnan sterrenwacht van de Chinese academie van Wetenschappen, heeft een nieuw model ontwikkeld dat de vorming van de jeugdige supernovae (van het type Ia) mogelijk zou kunnen verklaren. Vorige modellen ondersteunden de geringe leeftijd van veel supernova-explosies niet. De meeste supernovae van dit type ontstaan wanneer een grotere (reuzen)ster materie verliest en dit terechtkomt op een witte dwergster. Wanneer de massa van de witte dwerg hoger wordt dan de zogenaamde ‘Chandrasekhar limiet’ (1,4 keer de massa van de zon) kan deze uiteindelijk inzakken en een weglopende kernfussie reactie ondervinden, die uiteindelijk zal resulteren in het exploderen en het vrijgeven van een enorme hoeveelheid energie.

Kan leven zich vormen rond koelere sterren?

Zoals we allemaal wel weten is het leven op aarde voornamelijk ontstaan uit een ‘hetere soep’ van verschillende chemische bouwstoffen. Volgens een nieuw onderzoek van de ruimtetelescoop Spitzer zou er zich rond koelere sterren geen leven kunnen vormen, of toch niet gelijkaardig aan het aardse leven. Dit is echter een zéér voorzichtig besluit van een groep Amerikaanse astronomen. Deze deden onderzoek naar blauwzuurgas, zwevend omheen verschillende soorten planeten en sterren. Blauwzuurgas bevat 6-aminopurine, dat samen met thymine, cytosine en guanine de basisstoffen vormt van het aardse DNA.

Deze Amerikaanse astronomen onderzochten 17 schijven rond koelere dwergsterren en 44 schijven rond zonachtige sterren. Bij een derde van de zonachtige sterren werd blauwzuurgas aangetroffen, bij de koelere sterren werd er nergens blauwzuurgas aangetroffen. Blauwzuurgas zou dus niet kunnen ontstaan rond koelere sterren omdat deze te weinig ultraviolette stralen uitzenden. Ze kwamen m.a.w. tot het besluit dat er rond jongere sterren dus geen aardachtig leven zou kunnen ontstaan, aangezien de bouwstoffen hiervoor ontbreken, en er vooral gezocht moet worden exoplaneten rond zonachtige sterren. Echter blijft dit een zeer voorzichtig besluit, aangezien er slechts een gering aantal koelere dwergsterren onderzocht werd.