Browse Tag: Mars

Rapport pleit voor missies naar Mars, Europa en Uranus

Een nieuw rapport beveelt een drietal planetaire missies aan voor het decennium 2013 tot 2022 dat tot een groot aantal belangrijke nieuwe ontdekkingen over het zonnestelsel zou kunnen leiden. De missies zouden in het teken moeten staan van onze buurplaneet Mars, ijsmaan Europa en gasreus Uranus. In het rapport, opgesteld door het National Research Council, komt men verder met het advies om de aandacht te verleggen naar missies op kleinere schaal en enkele of alle voorgestelde grootschalige missies uit te stellen, mocht het budget van de ruimtevaartorganisatie NASA niet toereikend genoeg zijn.

Marsrovers Spirit en Opportunity al zeven jaar op Mars

Terwijl we hier op aarde enkele dagen geleden vierden dat we in een nieuw jaar aan zijn beland, vieren twee robots op Mars deze maand hun eigen mijlpaal: ze verblijven al maar liefst zeven jaar op de rode planeet. De rover Spirit, niet veel groter dan een golfkarretje, landde op 4 januari 2004 op onze buurplaneet. Zijn ‘broertje’ Opportunity maakte drie weken later, op 25 januari, contact met de het Martiaanse oppervlak. Het tweetal zou oorspronkelijk negentig dagen onderzoek blijven verrichten.

China en Rusland slaan handen ineen bij missie naar Mars

Volgens Chinese staatsmedia zal China in oktober van dit jaar haar eerste ruimtevaartuig lanceren dat in een baan om onze buurplaneet Mars moet gaan draaien. De sonde, Yinghuo-1 genaamd, zou oorspronkelijk in oktober 2009 samen met de Phobos Explorer, een vaartuig van Russische makelij op weg gaan naar de rode planeet en zijn grootste maan Phobos, maar de lancering vanaf het Baikonoer Cosmodrome werd destijds om onbekende redenen uitgesteld.

Signaal voor ‘Martiaans’ methaan kwam mogelijk van de aarde

De bewering dat de atmosfeer van onze buurplaneet Mars methaan bevat, hetgeen de suggestie wekt dat er leven te vinden kan zijn op de planeet, is mogelijk te voorbarig. Volgens een team van onderzoekers wordt het bewijs voor de aanwezigheid van methaan op de rode planeet mogelijk veroorzaakt door methaan in de dampkring van de aarde. Bij observaties aan de planeet zou men ten onrechte verondersteld hebben dat het om Martiaans methaangas ging.

NASA doet ‘belangrijke ontdekking’, maar vindt geen buitenaards leven

Naar aanleiding van de aankondiging van een persconferentie over een belangrijke ontdekking op het gebied van astrobiologie door de ruimtevaartorganisatie NASA is er vandaag enige beroering op het internet ontstaan. Hoewel de vondst naar verluidt een grote impact heeft op zoektocht naar buitenaards leven, is enige nuance wel op zijn plaats. In tegenstelling tot wat door velen wordt beweerd, is het namelijk niet zo dat er bewijs is gevonden voor het bestaan van buitenaards leven.

Mysterie rond methaan op Mars wordt alsmaar groter

Het mysterie rond de grote hoeveelheid methaan die enkele jaren geleden in de atmosfeer van onze buurplaneet Mars werd gevonden, is weer iets groter geworden. Dankzij observaties van de Mars Global Surveyor – die ruim tien jaar in een baan om de rode planeet draaide – heeft een team van onderzoekers namelijk weten te bepalen dat het methaan slechts minder dan een jaar aanwezig blijft in de dampkring van de planeet. Dat is aanzienlijk korter dan men voorheen dacht.

Mars’ mysterieuze langwerpige krater

Op het oostelijk halfrond van onze buurplaneet Mars is in de buurt van de evenaar een raadselachtige geografische depressie te vinden. Orcus Patera, zoals het gebied wordt genoemd, bevindt zich tussen de twee vulkanen Elysium Mons en Olympus Mons en is een krater waarvan de manier waarop het precies ontstaan is een raadsel blijft. Op een nieuwe opname die tot stand is gekomen dankzij de Europese ruimtesonde Mars Express is het gebied nu in zijn volle glorie te aanschouwen.

‘Bewijs voor leven op Mars ligt mogelijk binnen handbereik’

Tot op de dag van vandaag heeft geen enkel voertuig bewijs gevonden voor de aanwezigheid van op koolstof gebaseerde moleculen op onze buurplaneet Mars, waar het leven zoals wij dat kennen uit bestaat . Zwavel komt echter wel in grote hoeveelheden voor op het oppervlak van de rode planeet. Het element komt er zelfs grootschaliger voor dan op de aarde en zou één van de tekenen van leven kunnen bevatten. Een team van onderzoekers, dat onder leiding stond van John Parnell van de Universiteit van Aberdeen denkt nu een manier gevonden te hebben waarop een bepaald patroon dat in verband staat met zwavel en dat ook op onze eigen planeet voorkomt gebruikt kan worden om Martiaanse levensvormen op het spoor te komen.

Op onze wereld zorgt de activiteit van sommige microben ervoor dat sulfaten omgezet worden in sulfiden, verbindingen die zwavel bevatten. De microben geven de voorkeur aan de lichtere isotoop S-32, wat betekent dat de sulfiden die geproduceerd worden in verhouding minder vaak ontstaan zijn met behulp van de zwaardere isotoop S-34. Men heeft zich lang afgevraagd of dit patroon een helpende hand kan bieden in de zoektocht naar tekenen van leven op Mars. Om daar duidelijkheid over te scheppen hebben de onderzoekers sulfiden in rotsen in de in Canada gelegen Haughton-krater geanalyseerd. Het feit dat de sulfiden ontstonden bij temperaturen van boven de zeventig graden Celsius suggereert dat deze kort nadat de krater 39 miljoen jaar geleden gevormd werd bij een meteorietinslag ontstonden door de aanwezigheid van verwarmd water.

Ondanks het feit dat er tientallen miljoenen jaren zijn verstreken zijn de tekenen van leven in de krater nog steeds te zien. Volgens Parnell wekt dit de suggestie dat de ‘handtekening’ van levensvormen zich maar moeilijk laat wissen, hetgeen de kans dat rotsen op onze buurplaneet die ooit leven huisvesten nog steeds detecteerbare tekenen van organismen kunnen bevatten vergroot. Curiosity, de nieuwe rover van de ruimtevaartorganisatie NASA moet in 2012 op het oppervlak van de rode planeet landen en zou in staat moeten staan om bewijs van de vroegere aanwezigheid van levensvormen op de wereld op deze manier te vinden. Het voertuig zal uitgerust zijn met een spectrometer die gevoelig genoeg zal zijn om variaties van twee procent in zwavelisotopen te onwaren.

Een lawine, maar dan op Mars

Onze buurplaneet Mars lijkt op het eerste gezicht een dode wereld. Niet alleen omdat het boven diens oppervlak naar alle waarschijnlijkheid geen plaats biedt aan levensvormen, maar ook vanwege het feit dat de planeet vanuit de ruimte gezien maar weinig veranderingen vertoont in vergelijking met die van ons. Niets is echter minder waar, zo heeft de Mars Reconnaissance Orbiter, welke ons sinds maart 2006 voorziet van informatie over de rode planeet maar weer eens onderstreept. De ruimtesonde is namelijk voor de zoveelste keer getuige geweest van een lawine in één van de vele heuvelachtige gebieden op het Martiaanse oppervlak.

Niet alleen op het noordelijk halfrond van onze planeet is de lente in aantocht, ook op die van Mars worden de dagen langer en is de temperatuur aan het stijgen. Dat heeft tot gevolg dat het ijs op dit deel van de planeet, dat grotendeels uit koolstofdioxide bestaat gedeeltelijk aan het smelten is. De dooi van het ijs op de toppen van kliffen zorgt er ieder jaar voor dat rotsen en puin in grote getale met een hoge snelheid naar beneden vallen. Soms heeft men het geluk dat de HiRISE-camera van het ruimtevaartuig op dit gebied gericht staat en krijgen onderzoekers de kans om één van de vele lawines die ontstaan rond deze tijd van het jaar vast te leggen.

Klik hier voor een grotere versie (2.1 MB) van de afbeelding.

Spirit’s reis naar de kern van onze rode buurplaneet

De op onze buurplaneet Mars verblijvende rover Spirit veegt, schraapt en ontfutselt al ruim zes jaar lang geheimen uit het afschrikwekkende oppervlak van de rode planeet. Nu het voertuig op een impasse is gestuit en diep in het zand weg is gezakt, probeert het met de zonnepanelen die het karretje van energie moeten voorzien genoeg zonlicht te verzamelen om de gevaarlijk koude Martiaanse winter te overleven. Als Spirit het tot de lente vol kan houden, is de robot nog lang niet afgeschreven. Het zal ons in dat geval zelfs nog een helpende hand kunnen bieden bij het ontrafelen van de raadsels van de kern van Mars.

En dat is mogelijk zonder dat de rover ook maar één van diens mechanische spieren hoeft te bewegen. Wanneer het voertuig zich niet verroert, zal de enige beweging die van de planeet zelf zijn. Aangezien onderzoekers al weten wat de eigenschappen van de baan van onze buurplaneet zijn, zal men in staat zijn om Spirit’s radiosignaal te gebruik om meer te weten te komen over hoe de wereld om zijn eigen as draait. Tijdens dat proces ‘wiebelt’ Mars licht en ondanks het feit dat dit proces nauwelijks meetbaar is, kunnen de miniscule veranderingen van onschatbare waarde zijn als men een beter beeld wil krijgen van de Martiaanse kern.

In het geval dat de kern door en door vast is, zal de planeet iets anders wiebelen dan wanneer het centrum vloeibaar is. Vergelijk het met het verschil in de manier waarop een hardgekookt en een rauw ei rondjes tolt. De radiosignalen van de rover kunnen ons bovendien iets vertellen over de precieze snelheid waarmee Mars wiebelt. In combinatie met gegevens over de grootte en massa van de rode planeet kan dit onze kennis over hoe ijzer en rots zich in het algemeen binnen in een planeet gedragen en wat de grootte en dichtheid van de Martiaanse kern zelf is aanzienlijk vergroten.

Deels holle Marsmaan staat weer even in de belangstelling

De eigenaardige Martiaanse maan Phobos zal met ingang van vandaag weer verschillende keren bezocht worden door de Europese ruimtesonde Mars Express. Op woensdag 3 maart aanstaande nadert het vaartuig het oppervlak van de maan het dichtst; de afstand tussen het tweetal bedraagt dan slechts vijftig kilometer. Onderzoekers hopen dat de gegevens die verzameld worden tijdens de flyby’s een helpende hand kunnen bieden bij het bepalen wat de oorsprong van de mysterieuze maan is. Niet alleen diens vorm, maar ook het feit dat uit metingen naar de dichtheid van Phobos blijkt dat het object deels hol is, maakt de maan een interessant onderzoeksonderwerp.

De passages bieden een unieke mogelijkheid om extra wetenschappelijk onderzoek te doen met Mars Express, een ruimtevaartuig dat ontwikkeld was om louter onze buurplaneet te bestuderen. Omdat de ruimtesonde zich in een elliptische en polaire baan bevindt met een maximale afstand van circa tienduizend kilometer van de rode planeet, slaat men Phobos normaal gezien over. Dankzij enkele manoeuvres nadert het vaartuig de maan tot eind maart echter tot op verschillende afstanden, die variëren van enkele honderden kilometers tot de eerder genoemde vijftig kilometer. Na 26 maart zal de aandacht weer op Mars gevestigd worden.

Vooral de flyby waarbij Mars Express de maan het dichtst nadert is van groot belang voor onderzoekers. Op die afstand zou de ruimtesonde verschillen moeten voelen in de sterkte van de aantrekkingskracht van Phobos. Met behulp van de gegevens die hiervan verzameld zullen worden, is men in staat om de inwendige structuur van de maan in kaart te brengen. Aan de hand daarvan hopen onderzoekers te kunnen bepalen wat de oorsprong van Phobos is. Er zijn drie mogelijkheden: de eerste is dat de maan een ingevangen asteroïde is, de tweede is dat het op hetzelfde moment als en in het bijzijn van Mars werd gevormd en de derde houdt in dat de maan ontstond uit materiaal dat vrijkwam bij een meteorietinslag op onze buurplaneet.

Broertjes Phobos en Deimos samen vastgelegd door Mars Express

De Europese ruimtesonde Mars Express heeft de Martiaanse manen Phobos en Deimos voor de eerste keer samen vast weten te leggen op de gevoelige plaat. De beelden werden gemaakt op 5 november jongstleden en naast het feit dat ze vrij uniek zijn, zijn ze ook nog eens van waarde voor het bevestigen en verbeteren van de huidige modellen van de banen van het tweetal. De camera van het ruimtevaartuig nam in een tijdbestek van anderhalve minuut in totaal 130 foto’s van de manen, waarvan de kleinste – Deimos – zich meer dan twee keer verder van de sensor bevond dan diens broertje Phobos.

Bijzondere ontdekking gedaan door op Mars gestrande rover Spirit

Net als diens ‘tweelingbroer’ Opportunity heeft rover Spirit al ruim zes jaar rondgedwaald op onze buurplaneet Mars. Hoewel het voertuig in die tijd al op verschillende tegenslagen is gestuit en Spirit door een mankement aan één van diens wielen al sinds 2006 achteruit rijdt, luidt het devies nog steeds: “volg het water”. Beide rovers zijn dan ook op zoek geweest naar mineralen die ver in het verleden gevormd werden in de nabijheid van water. Vandaag de dag lijkt Mars een droge planeet, maar de aanwezigheid van mineralen kan bewijs vormen voor het feit dat er ooit water heeft gestroomd op de rode planeet. In die zoektocht heeft rover Spirit, die al enkele maanden vastzit in de Martiaanse bodem, nu een belangrijke vondst gedaan.

mer20091019-516

Opportunity had het in de jacht op mineralen een stuk gemakkelijker dan diens broertje; de rover daalde af in de voormalige bedding van een meer. Spirit landde in basaltische vlaktes die gevormd werden door lavastromen na de inslag van meteorieten. Bij voorbaat wist men al dat de kans klein was dat er ooit water stroomde in dat gebied. Maar toen de rover de zogeheten Columbia Hills bereikte, stuitte het voertuig dan eindelijk op een mineraal dat ontstaat in de nabijheid van water: ijzerhydroxide. Daar is het echter niet bij gebleven. Tijdens een poging om de vastzittende rover los te krijgen uit de bodem werden onderliggende sulfaten blootgelegd, mineralen die gevormd worden bij het vrijkomen van stoom.

Mars: van een levende naar een dode planeet – maar waarom?

Ver in het verleden, ruwweg vier miljard jaar geleden, was onze buurplaneet Mars warm en nat. Vloeibaar water stroomde over het Martiaanse oppervlak in lange rivieren die uitmondden in ondiepe zeeën. De planeet werd omgeven door een dikke atmosfeer die deze warm hield. Mogelijk ontstonden er in die periode zelfs microben, maar een wereld waar levensvormen zich konden ontwikkelen werd de rode planeet niet. Vandaag de dag is het koud en kurkdroog op Mars. De rivieren en zeeën zijn verdwenen en van de atmosfeer is nauwelijks iets over. Maar wat is hier de oorzaak van? Dat moet NASA’s nieuwe orbiter MAVEN, welke in 2013 gelanceerd moet worden, uitzoeken.

mro20090902

Verondersteld wordt dat onze buur ooit een dikke atmosfeer van koolstofdioxide moet hebben gehad. Dankzij een deken van CO2 en andere broeikasgassen zouden de temperaturen en de atmosferische druk op Mars hoger zijn geweest en werd voorkomen dat het vloeibaar water dat toentertijd aanwezig was op diens oppervlak niet bevroor of verdween. In een relatief kort tijdsbestek is de dampkring van Mars verloren gegaan. De inslag van een asteroïde kan ervoor gezorgd hebben dat het grootste deel van de atmosfeer in de ruimte verdween, maar het is ook mogelijk dat het oppervlak de koolstofdioxide ‘absorbeerde’ en opsloot in mineralen zoals carbonaat. Een andere mogelijke oorzaak kan erosie veroorzaakt door de zonnewind – de stroom van elektrisch geladen deeltjes van onze ster – zijn geweest.

Lasermicroscoop kan helpende hand bieden in zoektocht naar buitenaards leven

Dankzij microscopen werd een revolutie in de studie naar de levensvormen op onze planeet in gang gezet. Een team van onderzoekers is er van overtuigd dat een soortgelijk robuust en eenvoudig te gebruiken instrument een belangrijke rol kan gaan spelen in de zoektocht naar buitenaardse leven in oceanen zoals die onder het ijzige oppervlak van de Joviaanse maan Europa. De jacht naar tekenen van de aanwezigheid van leven op andere werelden richt zich doorgaans op het opsporen van moleculen die geassocieerd worden met levende organismen. Hans Kreuzer en Manfred Jericho van de Dalhousie University in Canada en hun collega’s denken nu een manier gevonden te hebben om dergelijke levensvormen direct te detecteren.

Inslagen op Mars leggen waterijs bloot

Uit observaties die uit zijn gevoerd door de Mars Reconnaissance Orbiter blijkt dat er onder het oppervlak van planeet Mars op de middelste breedtegraden bevroren water te vinden is. De ruimtesonde stuitte vorig jaar op ijs in verschillende verse kraters in de Martiaanse bodem dat enkele maanden later weer verdwenen was door verdamping. Het waterijs werd gevonden in vijf verschillende gebieden met kraters waarvan de diepte een halve tot 2,5 meter is. De bevindingen suggereren dat er niet alleen bij de polen, maar ook onder het oppervlak tussen de noordpool en de evenaar van onze buurplaneet ijs te vinden is, op een veel lagere breedtegraad dan men verwachtte als rekening gehouden werd met het klimaat op Mars.

Donker Mars werd niet rood dankzij vloeibaar water

De wijdverbreide gedachte dat Mars rood is door rotsen die verroest zijn geraakt door het water dat ooit op de rode planeet stroomde klopt niet. Uit recent laboratoriumonderzoek blijkt dat het rode stof gevormd kan worden wanneer stenen op diens oppervlak voortdurend geslepen worden en dus hoeft vloeibaar water niet een belangrijke rol gespeeld te hebben in dit proces. De bevindingen, die de discussie over de geschiedenis van water op onze buurplaneet en of Mars ooit bewoonbaar is geweest aanwakkeren, zijn deze week gepresenteerd door onderzoeker Jonathan Merrison op het Europese Planetary Science Congres.

Duizenden nieuwe HD-foto’s van Mars vrijgegeven

Duizenden nieuwe foto’s van meer dan vijftienhonderd telescopische waarnemingen van de Amerikaanse Mars Reconnaissance Orbiter tonen een brede waaier van geulen, duinen, kraters, geologische structuren en andere kenmerken op de rode planeet Mars. De High Resolution Imaging Science Experiment (HiRISE) camera van de Marssonde heeft deze beelden van april tot begin augustus dit jaar genomen. Het camerateam van de Universiteit van Arizona, Tuscon, publiceert elke week enkele foto’s en periodiek complete sets, zoals de duizenden foto’s die gisteren vrij zijn gegeven.

Mysteries rond methaan op Mars

Er zit misschien meer leven in de planeet Mars als onderzoekers ooit dachten. De ontdekking van methaan in 2004 betekent dat er ofwel leven is, ofwel dat vulkanische activiteit hitte blijft genereren onder het oppervlak van de planeet. ESA wil uitvissen wat de reden is. Wat de uitkomst ook is, het is ophefmakend nieuws voor een planeet waarvan men ooit dacht dat ze biologisch en geologisch op non-actief stond. Het mysterie rond het methaan stak kort na december 2003 de kop op, toen ESA’s ruimtesonde Mars Express in een baan rond de rode planeet kwam.

Marsrover Spirit heeft het zwaar

Terwijl het karretje nog steeds muurvast zit in de stugge Martiaanse grond, is de hoeveelheid elektriciteit die de zonnepanelen van Marsrover Spirit opwekken de afgelopen dagen sterk afgenomen. De boosdoener is een regionale stofstorm die richting het zuiden beweegt en een deel van het zonlicht dat het voertuig dagelijks bereikt heeft geblokkeerd. Het team dat zich bezighoudt met de robot heeft de activiteiten verschillende keren stilgelegd en houdt met behulp van de observaties die uitgevoerd worden door de Mars Reconnaissance Orbiter, welke enkele honderden kilometers hoger vredig in een baan om onze buurplaneet draait, de weersvooruitzichten nauwlettend in de gaten.

Rusland richt vizier op geheimzinnige Marsmaan Phobos

Tot op de dag van vandaag heeft grootmacht Rusland nog geen vuist weten te maken in de onbemande ruimtevaart richting onze buurplaneet Mars. Het land heeft vanaf de zestiger jaren talloze sondes, om precies te zijn twintig, ontwikkeld voor een reis naar de rode planeet, maar geen van hen wist de vierde planeet van het zonnestelsel met succes te bereiken of na aankomst radiocontact te maken met het aardoppervlak. Maar daar willen de Russen gauw verandering in gaan brengen en wel met één van de meest ambitieuze onbemande missies ooit. Niet alleen moeten er bodemmonsters van Phobos naar de aarde worden verscheept, ook zullen er talloze kleine organismen aan boord zijn van het vaartuig dat in oktober zal vertrekken.

Afbraak methaan op Mars veel sneller dan op aarde

Slecht nieuws voor de mogelijkheid dat er leven aanwezig is op onze buurplaneet Mars. Uit nieuwe berekeningen blijkt dat het methaangas op de rode planeet 600 keer sneller wordt afgebroken dan op aarde, soms slechts in één uur. Methaan wordt op aarde in ongeveer 330 jaar afgebroken door de zon. Als deze berekeningen kloppen, welk proces is dan verantwoordelijk voor de afbraak van de organische moleculen, die nodig zijn voor het leven?

In 39 dagen naar Mars met nieuwe aandrijfmechanismen

Er is momenteel een groeiende oproep om astronauten naar Mars te sturen in plaats van naar de maan. Critici wijzen er echter op dat een reis naar Mars zeer afmattend is voor de astronauten als gevolg van de lange reistijd. Het is ook die lange reistijd die vele risico’s schept; des te langer men onbeschermd in de ruimte vertoefd, des te langer men bloot staat aan gevaarlijke straling. Vele critici zeggen dan ook dat we nog niet genoeg weten van deze potentieel gevaarlijke stralingen, zeker niet genoeg om dergelijke lange reizen door ons zonnestelsel voor te bereiden.

Marsrover Spirit zit nog steeds muurvast in plakkerige grond

De rover Spirit, welke nog steeds vast zit in de Martiaanse bodem, zal alle kracht die het kan verzamelen nodig hebben als wetenschappers van de ruimtevaartorganisatie NASA uitgezocht hebben hoe het voertuig weer in beweging gebracht kan worden. Onderzoekers die zich bezighouden met het probleem zullen dus op tijd een antwoord moeten krijgen op de vraag waarom het stof op de planeet zo hardnekkig vast blijft kleven, onder meer op de zonnepanelen van het karretje. En dat blijkt een moeilijke opgave te zijn.

Houdt water zich dan toch schuil onder het oppervlak van planeet Mars?

Recent ontdekte geologische kenmerken op onze buurplaneet Mars wekken de suggestie dat er ooit vloeibaar water heeft gestroomd op diens oppervlak. Verondersteld wordt dat het kleine restant hiervan vandaag de dag te vinden is in diens poolkappen, maar volgens een team van onderzoekers moet niet uitgesloten worden dat de Martiaanse bodem een aanzienlijke hoeveelheid grondwater bevat, ondanks het feit dat gegevens die zijn verzameld door de ruimtesonde Mars Express anders doen vermoeden. De satelliet nam eerder een kijkje onder het oppervlak van de rode planeet met behulp van diens radar, maar vond in verschillende gebieden tot op negen meter diepte geen tekens van water.

Nieuwe Marsrover Curiosity krijgt grootste hitteschild ooit gebouwd

Het grootste hitteschild dat ontwikkeld is voor een voertuig dat op weg gaat naar onze buurplaneet Mars is klaar voor de nieuwe rover Curiosity, een enorme Martiaanse robot die qua grootte te vergelijken is met een auto. Het laboratorium zal door het schild tijdens diens reis door de ruimte en als het in aanraking komt met de ijle atmosfeer van de rode planeet beschermd worden tegen de immense hitte die het moet zien te weerstaan.

“De capsule waarin de rover gelanceerd gaat worden is de meest complexe die ooit naar Mars is gevlogen,” aldus Rich Hund, programmamanager van het bedrijf dat ervoor moet zorgen dat Curiosity in 2012 veilig op het Martiaanse oppervlak landt. De ambitieuze missie moet eind 2011 van start gaan met de lancering van de Marsrover. Die heeft de taak om onderzoek te doen naar het waterige verleden op onze buurplaneet. De gegevens die het zal verzamelen kunnen helpen met het beantwoorden van vragen over Martiaans leven en de bewoonbaarheid van de planeet in het verleden en op dit moment.

Het laboratorium gaat ter voorbereiding op de eerste bemande missie naar de rode planeet ook het klimaat en de geologie van Mars bestuderen. Wanneer het voertuig de dampkring van de planeet betreedt kan de temperatuur oplopen tot ruim 2100 graden Celsius. Met hetzelfde materiaal als dat gebruikt werd bij de ontwikkeling van het hitteschild voor de in 2006 teruggekeerde Stardust-capsule moet de rover deze zinderende hitte zien te weerstaan.

De ruimtevaartorganisatie NASA heeft verder een ingewikkelde landing uitgestippeld voor Curiosity. Nadat het in aanraking is gekomen met de Martiaanse atmosfeer moet de rover zichzelf afremmen met behulp van een parachute en diens hitteschild af zien te werpen, voordat het rustig naar het oppervlak af moet dalen. Hierbij worden kleine raketten gebruikt. Enkele seconden voor de landing komt de zeswielige rover aan enkele touwen te hangen die bevestigd zijn aan een vaartuig dat na de ‘touchdown’ weg moet vliegen.

Bewijs voor leven op Mars mogelijk vernietigd door landers

In 1976 vervloog de hoop van vele mensen op de vondst van levensvormen op onze buurplaneet Mars toen de twee Viking-landers er niet in slaagden om organische verbindingen, de complexe, koolstofbevattende moleculen die de kern vormen van het leven zoals wij het kennen, te detecteren. Niet alleen was de teleurstelling groot, maar ook zorgde de verkregen gegevens voor een raadsel. Indien er nooit leven op de rode planeet voorgekomen zou zijn, moesten er namelijk toch organische moleculen te vinden zijn op diens oppervlak, aangezien deze normaal gesproken verspreid worden bij de inslag van kometen en asteroïden. Naar aanleiding van deze constatering rijst nu de vraag of het bewijs voor leven niet is vernietigd door de landers.

Marskrater Victoria had waarschijnlijk een waterig verleden

Eén van de twee NASA rovers heeft een meeslepende saga van milieuveranderingen ontdekt in een krater op Mars. Het gaat hier waarschijnlijk om een periode van enkele miljarden jaren. Het Marswagentje Opportunity mocht zichzelf de grootste, waarschijnlijk enige, inwoner van de Victoriakrater noemen gedurende een periode van twee jaar (september 2006 tot augustus 2008). Verkregen beelden en waarnemingen zouden er op wijzen dat de rover verschillende malen de effecten van water en wind zou hebben waargenomen. De gegevens tonen aan dat er miljarden jaren geleden waterstromen waren en deze gedurende lange tijd aanwezig waren. Waarschijnlijk verdween de ‘laatste druppel’ slechts enkele miljoenen jaren geleden.