Browse Tag: Venus

Weer op zusterplaneet Venus blijkt minder saai dan gedacht

Op het eerste gezicht zou een weerman of weervrouw op onze buurplaneet Venus een zeer makkelijke of een zeer saaie baan hebben, afhankelijk van hoe je het bekijkt. Het is algemeen bekend dat het klimaat op de kokend hete wereld vrij onplezierig is; boven diens oppervlak, waar een temperatuur heerst van circa 470 graden Celsius, hangt een verstikkende deken van wolken van zwavelzuur en een dampkring die ruim negentig keer zoveel druk uitoefent als de onze. Een nieuwe studie laat echter zien dat het weer op Venus interessanter is dan gedacht, nu het enkele bijzondere verschijnselen die gaande zijn in diens atmosfeer aan het licht heeft gebracht.

Bij Venus gearriveerde Japanse ruimtesonde in de problemen

Na een interplanetaire reis van meer dan zes maanden arriveerde een ruimtevaartuig van Japanse makelij gisteren bij onze buurplaneet Venus, maar het lot van haar missie om de extreme weeromstandigheden op de zeer warme planeet te bestuderen is onzeker. De driehonderd miljoen dollar kostende ruimtesonde Akatsuki moest gisteren na aankomst haar stuurraketten laten ontbranden om in de beoogde langgerekte baan om de met wolken bedekte wereld te komen draaien.

Een stukje Venus op aarde

Onderzoekers zijn in staat om iets te leren over de atmosferen en oppervlakten van planeten door hun spectra – het licht dat ze reflecteren of absorberen in verschillende golflengten – te bestuderen. Wanneer men onderzoek doet naar de spectra van Venus, de warmste planeet in het zonnestelsel, is er echter een probleem. De hoge temperaturen en verschillende luchtdrukken hebben invloed op de gegevens en vormen zodoende een storende factor.

De aarde en Venus worden vaak broer en zus genoemd. De manier waarop de tweede planeet vanaf de zon zich ontwikkeld heeft is in vergelijking met onze planeet echter geheel anders. Het oppervlak van de wereld is zeer warm, met temperaturen die 480 graden Celsius kunnen bereiken, en de druk aan het Venusiaanse oppervlak is negentig keer zo hoog als op onze planeet. Deze extreme omstandigheden zorgen voor grote moeilijkheden voor onderzoekers die proberen de mysteries van de lagere atmosfeer en het oppervlak van de schroeiend hete wereld te ontrafelen.

Waarnemingen aan het oppervlak en de atmosfeer, in het bijzonder in infrarode golflengten, stellen ons in staat om de diepste regionen van de dampkring en het oppervlak van Venus te doorgronden. Op aarde begrijpen we de spectrale absorptielijnen in de atmosfeer, hetgeen betekent dat hun effecten in kaart gebracht kunnen worden. De extreme omstandigheden op Venus maken de observaties echter veel complexer. Men weet niet precies hoe de spectra aangepast moeten worden, waardoor het onmogelijk is om de gegevens goed te interpreteren.

In een laboratorium in Berlijn zijn onderzoeker Joern Helbert en zijn collega’s nu aan het proberen om een beter inzicht in de omstandigheden op onze buurplaneet te krijgen door rots- en stofmonsters tot 500 graden Celsius te verhitten. Wanneer de temperatuur stijgt, beginnen de monsters te gloeien – eerst in infrarood en vervolgens in zichtbaar licht. Aangezien de relatieve sterkte van deze gloed op verschillende golflengten bij ieder materiaal anders is, kan het gebruikt worden om rotsen op het oppervlak van de planeet te identificeren.

Met behulp van deze experimenten hoopt het team van Helbert een beter beeld te krijgen van de mineralogie en historie van Venus’ oppervlak.

Planeet Venus ontsnapt aan het zonlicht en wordt ‘avondster’

Is het een vliegtuig, een UFO of toch een heldere ster? Geen van allen. Het is onze zusterplaneet Venus die de komende tijd de dominante rol van gasreus Jupiter aan de avondhemel over zal nemen en geleidelijk aan beter zichtbaar wordt. Nadat Venus voor het laatst goed zichtbaar was toen het aan de ochtendhemel stond, verdween de planeet op 11 januari jongstleden achter de zon. Het object was gedurende enkele weken niet te zien vanwege het feit dat de gloed van de zon het overstraalde. Aan de hemel verwijdert de planeet zich nu van de zon en beweegt richting het oosten.

Dat betekent dat Venus over een niet al te lange tijd een ‘avondster’ zal worden. De planeet bevindt zich dezer dagen rond zonsondergang in het westelijke deel van de hemel en zal langzaamaan steeds hoger komen te staan. In maart is het object zonder moeite met het blote oog zichtbaar nadat onze ster achter de horizon is verdwenen. Met een magnitude van -3.9 is Venus op dat moment het helderste natuurlijke object aan de hemel na de zon en de maan. Een gemakkelijke prooi dus.

In de eerste week van juni verdwijnt onze zusterplaneet pas twee en een half uur na zonsondergang achter de horizon. De afstand tussen de zon en de planeet aan de hemel zal op dat moment ook het grootst zijn. Het is dan de moeite waard om het object met een telescoop te bekijken, aangezien het net zoals de maan door verschillende fases gaat. Tussen nu en oktober zullen regelmatige observaties alle groottes en fases Venus laten zien, zelfs met een kleine kijker.

Bemande reizen naar asteroïden en buurplaneet Venus liggen in het verschiet

Een commissie aangesteld om de doelstellingen van de ruimtevaartorganisatie NASA te herzien heeft een regeling geschetst om astronauten op progressief langere ruimtemissies te sturen. Hierbij horen onder andere bezoeken aan asteroïden en verschillende flyby’s langs Venus,  om zo uiteindelijk een grote kennis vergaard te hebben voor toekomstige Marsreizen. Aangezien Venus de planeet is die het dichtst bij de aarde kan komen, veel dichter dan Mars in ieder geval, is een logische eerste stap dan ook een reis naar onze zusterplaneet.

Mysterieuze vlek verschenen op planeet Venus

Het houdt maar niet op met de vlekken in ons zonnestelsel. Stuitte amateur-astronoom Anthony Wesley in Australië vorige week nog op een donkere vlek op het zuidelijk halfrond van gasplaneet Jupiter, nu heeft zijn ‘collega’ Frank Melillo vanuit New York een eigenaardige vlek ontdekt op onze buurplaneet Venus. De oorzaak van de verschijning is tot nog toe een raadsel. Men hoopt dat met behulp van toekomstige observaties aangetoond kan worden of de oorzaak gezocht moet worden bij vulkanische activiteit, turbulentie in diens atmosfeer of geladen deeltjes die afkomstig zijn van de zon.